چرا اکسپنس؟

هر اپ دخل و خرجی که امتحان کردیم یک ایراد مشترک داشت: برای ثبت یک قهوه‌ی پنجاه‌هزار تومانی باید چند فیلد پر می‌کردی و دو منوی کشویی باز می‌کردی. آدم دو هفته با ذوق ادامه می‌دهد و بعد رهایش می‌کند. ایراد از حوصله‌ی کاربر نیست؛ از ابزاری است که کار ساده را سخت کرده.

اکسپنس با یک جمله شروع می‌شود. می‌نویسی «دیروز 500 قهوه» و تمام؛ مبلغ، دسته و تاریخ آن خودکار تشخیص داده می‌شود. لازم هم نیست حواست باشد چطور می‌نویسی: فارسی، انگلیسی یا ترکیبی از هر دو، همان‌طور که واقعاً تایپ می‌کنیم.

بقیه‌ی چیزهایی که از یک اپ مالی انتظار داری هم سر جایش است: بودجه‌ی هر دسته، حساب‌ها و موجودی، قبض‌های تکرارشونده و هدف‌های پس‌انداز. اما هیچ‌کدام شرط شروع کردن نیست؛ روز اول فقط خرج‌هایت را بنویس و بقیه را هر وقت خواستی.

دو تصمیم را هم از همان اول جدی گرفتیم. اول اینکه هر مبلغ به تومان و با همه‌ی رقم‌هایش نوشته می‌شود، ۴,۲۰۰,۰۰۰ و نه «۴.۲ میلیون»، چون وقتی پای پول خودت در میان است، تعداد صفرها همان چیزی است که باید ببینی. دوم اینکه تاریخ‌ها شمسی هستند، چون در ذهنت هم شمسی حساب می‌کنی.